شناخت ابریشم تقلبی قم: بدل‌ها، ابریشم مصنوعی، تقلید ابریشم

ابریشم مصنوعی، پنبهٔ مرسریزه، بدل‌هایی به نام «قم»: مرمت‌گران چه آزمون‌هایی را شرح می‌دهند و چرا هیچ آزمون واحدی کافی نیست.

The "Doria" Carpet

The Metropolitan Museum of Art, 50.190.5 · CC0

به‌روزشده: نوامبر 2026 · منابع پیوند داده شده‌اند

در یک نگاه

  • چهار گونه فریب را باید از هم جدا کرد: مادهٔ نادرست (ابریشم مصنوعی به جای ابریشم)، مکان نادرست (بدل با نام «قم»)، داده‌های نادرست (تراکم، سن، امضا) و نام کارگاه نادرست.
  • به گفتهٔ ویکی‌پدیا، پنبهٔ مرسریزه از اواخر سدهٔ 19 به‌عنوان جایگزین ابریشم در فرش به کار می‌رود؛ نخستین ابریشم‌های مصنوعی از سلولز («ابریشم مصنوعی»، بیشتر ویسکوز) در دههٔ 1890 پدید آمدند.
  • مؤسسهٔ حفاظت کانادا آزمون سوزاندن و میکروسکوپ را شرح می‌دهد، اما تأکید می‌کند: هیچ آزمونی به‌تنهایی قطعی نیست.
  • ابریشم هنگام سوختن بوی مو می‌دهد و گویچهٔ کوچک تیره‌ای بر جای می‌گذارد. پنبه و ویسکوز بوی کاغذ می‌دهند و خاکستر روشن بر جای می‌گذارند.
  • فرش‌های ابریشمی هندی از کشمیر در بازار گاه با نام «Goum» عرضه می‌شوند. شرکت قمی ارمی به‌طور عمومی دربارهٔ فرش‌هایی هشدار می‌دهد که نام تجاری آن به ناروا بر آن‌ها گذاشته شده است.

قم (Qom، Qum، Kum، Ghom) در بازار نشانهٔ ابریشم و ظرافت است. همین این نام را برای تقلید جذاب می‌کند. این نوشتار شرح می‌دهد چه گونه‌هایی از جعل وجود دارد و کارشناسان چه آزمون‌هایی برای آن برمی‌شمارند. پایهٔ آن انتشارات حوزهٔ حفاظت منسوجات و کاتالوگ‌های حراج است. هشدارهای فروشندگان به همین عنوان مشخص شده‌اند. این متن نمی‌تواند جای یک بررسی معتبر را بگیرد.

چهار گونهٔ فریب

مادهٔ نادرست. فرشی مانند ابریشم می‌درخشد، اما از الیاف دیگری ساخته شده است. بیش از همه ویسکوز و پنبهٔ مرسریزه مطرح‌اند.

مکان نادرست. فرشی از ابریشم اصل است، اما در قم بافته نشده است. Rugman دربارهٔ کالای چینی‌ای هشدار می‌دهد که به نام فرش ابریشمی قم ایرانی فروخته می‌شود (rugman.com، ادعای فروشنده). منبع مستقلی که دامنه و خاستگاه چنین بدل‌هایی را با عدد بیان کند یافت نشد.

نمونه‌ای از سکوی برخط Catawiki نشان می‌دهد این نام چگونه جابه‌جا می‌شود. قطعه‌ای با عنوان «Cashmere Silk» به ابعاد حدود 123 × 79 سانتی‌متر، در متن توضیح «Kashmir Goum» توصیف شده است (Catawiki، متن پیشنهاد فروشنده). فروشنده آشکارا خاستگاه را هند، ایالت کشمیر، و ماده را ابریشم بر پنبه ذکر می‌کند. بنابراین توصیف صادقانه است. «Goum» در اینجا یک سبک را نشان می‌دهد، نه یک مکان. اگر این فرش بعدها تنها با نام «Goum» یا «Ghom» دوباره فروخته شود، این اطلاعات از دست می‌رود. افزون بر این، بنیاد پنبه‌ای قم تمام‌ابریشم را منتفی می‌کند.

داده‌های نادرست. یک قم اصل با تراکمی بیش از واقع، سنی بیش از اندازه یا کارگاهی منسوب توصیف می‌شود. تشخیص این شکل از همه دشوارتر است، زیرا خود قطعه اصل است.

نام کارگاه نادرست. فرشی نام یک کارگاه شناخته‌شده را دارد، اما از آن کارگاه نیست. شرکت قمی حسین ارمی در ژوئیهٔ 2024 هشدار داد که برخی فروشندگان کالای دیگران را با نام و نشان تجاری تولیدکنندگان شناخته‌شده عرضه می‌کنند (carpetour.net، اطلاعیهٔ شرکت). شرکت توصیه می‌کند گواهی اصالت (شناسنامه) را بخواهید و آن را نزد شرکت بررسی کنید. دربارهٔ این نام‌ها در فهرست کارگاه‌های قم بیشتر بخوانید.

ویدیو از کانال یوتیوب حسن فراهانی (Teppichbazar) با پخش، ویدیو از یوتیوب (گوگل) بارگذاری می‌شود و داده‌هایی به گوگل منتقل می‌شود.

ابریشم مصنوعی: پشت این واژه چه نهفته است

«ابریشم مصنوعی» یا به انگلیسی art silk به هر الیافی گفته می‌شود که مانند ابریشم به نظر می‌رسد اما تولیدش ارزان‌تر است (ویکی‌پدیا: Art silk). بیشتر منظور ویسکوز است، الیافی بازسازی‌شده از سلولز. همین منبع افزون بر آن پنبهٔ مرسریزه، پلی‌استر و آمیزه‌ها را نیز نام می‌برد. نخستین ابریشم‌های مصنوعی موفق از سلولز در دههٔ 1890 پدید آمدند. در 1924 این الیاف در ایالات متحده رسماً «ریون» (Rayon) نام گرفت. همان منبع یادآور می‌شود که ابریشم مصنوعی گاه به خریداران کم‌تجربه به‌عنوان ابریشم اصل فروخته می‌شود.

در فرش، جایگزین ابریشم از ویسکوز قدیمی‌تر است. به گفتهٔ ویکی‌پدیا، پنبهٔ مرسریزه که با مواد شیمیایی عمل‌آوری شده، از اواخر سدهٔ 19 به‌عنوان جایگزین ابریشم در فرش به کار می‌رود (ویکی‌پدیا: Persian carpet). ویکی‌پدیا در این باره به راهنمای ایلند و ایلند از سال 1998 تکیه می‌کند.

الیافخاستگاهدلیل معمول کاربرد
ابریشم توتپروتئین (فیبروئین)، کرم ابریشماصل
ویسکوز / ریونسلولز بازسازی‌شدهدرخشش با قیمتی کمتر
پنبهٔ مرسریزهسلولز عمل‌آوری‌شده با مواد شیمیاییدرخشش با قیمتی کمتر
پلی‌استرمصنوعیدرخشش با قیمتی کمتر

منابع: ویکی‌پدیا: Silk؛ ویکی‌پدیا: Art silk.

آزمون‌هایی که مرمت‌گران شرح می‌دهند

آزمون سوزاندن

آزمون سوزاندن بیش از همه الیاف پروتئینی را از سلولز جدا می‌کند. مؤسسهٔ حفاظت کانادا آن را در مجموعهٔ «CCI Notes» شرح می‌دهد (CCI Notes 13/18):

ویژگیابریشمپنبه (سلولز)ویسکوز / ریون
رفتار در برابر شعلهجمع می‌شود و دور می‌رود، آهسته می‌سوزد، خودبه‌خود خاموش می‌شودبی‌درنگ آتش می‌گیرد، پس از آن گُر می‌زندبسیار تند و روشن می‌سوزد
بومانند موی سوختهمانند کاغذ سوختهمانند کاغذ سوخته
باقی‌ماندهگویچه‌ای کوچک، تیره و آسان‌شکنخاکستر پوسته‌پوسته، سفید تا خاکستریخاکستر سبک و سفید

داده‌های مربوط به ویسکوز از پایگاه دادهٔ الیاف CAMEO آمده است (CAMEO: Fiber burn test). این پایگاه برای ریون بویی کاغذمانند و خاکستری سبک و سفید را توصیف می‌کند.

به گفتهٔ CCI برای آزمون تکه‌نخی به طول حداکثر 0.4 سانتی‌متر کافی است. این تکه باید از سر آزاد یک نخ در جایی نامحسوس برداشته شود. ویکی‌پدیا ریشه‌ها را جای معمول آن می‌داند (ویکی‌پدیا: Art silk). اما ریشه‌ها همان تارند و دربارهٔ پرز چیزی نمی‌گویند. فرشی می‌تواند تار ابریشمی و پرز ویسکوز داشته باشد یا به‌عکس. از این رو CCI توصیه می‌کند تار و پود جداگانه آزموده شوند. همین در مورد پرز نیز صدق می‌کند.

محدودیت‌های آزمون سوزاندن

CCI محدودیت‌های روشنی برمی‌شمارد. پارچه‌های آمیخته، از جمله با الیاف مصنوعی، نتیجه را مخدوش می‌کنند. الیاف فرسوده ممکن است دیگر ویژگی‌های خود را نشان ندهند. هیچ‌یک از دو آزمون به‌تنهایی قطعی نیست؛ برای تشخیص قطعی ممکن است روش‌های ویژه لازم باشد. افزون بر این، CCI برای اشیای تاریخی موافقت مسئولان را لازم می‌داند. معنای این برای شما به‌عنوان مالک: آزمون سوزاندن نشانه‌ای نخستین است، نه کارشناسی.

میکروسکوپ

نگاه از پشت میکروسکوپ مطمئن‌تر است. به گفتهٔ CCI ابریشم پرورشی به شکل میله‌ای صاف و استوانه‌ای با برآمدگی‌های گاه‌به‌گاه دیده می‌شود. پشم سطحی زبر از فلس‌ها نشان می‌دهد. الیاف ابریشم در مقطع شکلی سه‌گوش با گوشه‌های گرد دارد (ویکی‌پدیا: Silk). برای تشخیص میکروسکوپی به یک کارشناس یا آزمایشگاه نیاز دارید.

نشانه‌ها روی خود فرش

بنیاد و ریشه‌ها

قم تمام‌ابریشم تار و پود ابریشمی دارد. از این رو فروشندگان ریشه‌های ابریشمی را نشانه‌ای قوی می‌دانند (rugs.net، ادعای فروشنده). به‌عکس، بنیاد پنبه‌ای قم تمام‌ابریشم را منتفی می‌کند، اما فرشی با پرز ابریشمی را نه. ریشه‌های ابریشمی اصل نیز دربارهٔ پرز چیزی را ثابت نمی‌کنند.

درخشش

ابریشم درخششی متغیر دارد که به زاویهٔ دید بستگی دارد. یک فروشنده این درخشش را نشانهٔ اصالت می‌داند (rugs.net، ادعای فروشنده). اما ویسکوز و پنبهٔ مرسریزه دقیقاً به خاطر درخششان به کار می‌روند (ویکی‌پدیا: Art silk). از این رو درخشش به‌تنهایی دلیل نیست.

پشت فرش

فرش‌های دستباف در پشت خود نقش گره‌ها را نشان می‌دهند. ویکی‌پدیای آلمانی توصیه می‌کند گره‌ها در پشت فرش شمرده شوند (ویکی‌پدیا: Perserteppich). ویکی‌پدیای انگلیسی فرش‌های ماشینی و تافتینگ با نقشه‌های «شرقی» را گروهی جداگانه می‌داند (ویکی‌پدیا: Persian carpet). به گفتهٔ همین منبع، ایران خود با آران و بیدگل مرکز بزرگی برای فرش ماشینی دارد. پس «ایرانی» خودبه‌خود به معنای «دستباف» نیست. دربارهٔ این موضوع در نوشتار دستباف یا ماشینی؟ بیشتر بخوانید.

امضا

امضا گواهی اصالت نیست. Rugman یادآوری می‌کند که امضا در فرش‌های ظریف شهرهای دیگر نیز دیده می‌شود (rugman.com، ادعای فروشنده). ساختار امضای قم و آنچه می‌گوید را نوشتار فرش‌های امضادار قم توضیح می‌دهد.

ارقامی که درست نیستند

داده‌های اغراق‌آمیز شکلی خاموش از فریب‌اند. دو نقطهٔ بررسی سودمندند.

تراکم گره. در کاتالوگ‌های بررسی‌شدهٔ دوروتئوم، چیزویک و ناگل، هیچ قمی بالاتر از حدود 1.2 میلیون گره در هر متر مربع، یعنی حدود 775 KPSI، نیست (دوروتئوم؛ ناگل از طریق veryimportantlot). برخی فروشندگان با 1,000 KPSI و بیشتر تبلیغ می‌کنند. یک پیشنهاد هم‌زمان 1,000 KPSI و حدود دوازده گره در هر سانتی‌متر ذکر می‌کند (rugs.net، ادعای فروشنده). اما دوازده ضرب در دوازده گره در هر سانتی‌متر مربع حدود 930 KPSI می‌شود. از این رو داده‌ها را خودتان دوباره حساب کنید. داده‌های رج نیز درخور بررسی‌اند: یک کارگاه در یک نشست تاریخ شفاهی از 100 تا 110 رج سخن می‌گوید که بر پایهٔ تبدیل رایج بسیار بالاتر از همهٔ مقادیر کاتالوگ‌ها خواهد بود (خبرگزاری حوزه). رابطه‌ها در نوشتار تراکم گره در فرش‌های قم آمده‌اند.

سن. برای ابریشم‌بافی مهمی در قم پیش از سدهٔ 20 شاهدی وجود ندارد. حتی فروشندگان نیز بیشتر دهه‌های 1920 یا 1930 را آغاز می‌دانند (persianrugs.com.au، ادعای فروشنده). اما همین فروشنده یک «قم آنتیک حدود 1900» را بدون توضیحی برای این تاریخ عرضه می‌کند. از این رو «قم آنتیک» تردید ویژه‌ای را می‌طلبد. زمینهٔ تاریخی در نوشتار فرش‌های قم: تاریخ و خاستگاه.

منابع هم‌نظر نیستند

دربارهٔ ارزش آزمون‌های ساده دیدگاه‌ها متفاوت است. فروشندگان ریشه‌های ابریشمی و درخشش را نشانه‌های قوی اصالت معرفی می‌کنند (rugs.net). ویکی‌پدیا سوزاندن یک ریشه و حل کردن الیاف پرز را آزمون‌های رایج می‌داند (Art silk). در مقابل، مؤسسهٔ حفاظت کانادا هشدار می‌دهد که نه آزمون سوزاندن و نه میکروسکوپ به‌تنهایی قطعی نیستند و آمیزه‌ها نتیجه را مخدوش می‌کنند (CCI Notes 13/18). رویکرد محتاطانه‌تر حوزهٔ حفاظت در اینجا قابل اعتمادتر است.

آنچه حراج‌خانه‌ها آشکار می‌کنند

کاتالوگ‌های حراج معتبر ماده، بنیاد و وضعیت را ذکر می‌کنند. چیزویک برای نمونه بنیاد ابریشمی، شیرازه‌های اصلی و ریشه‌های اصلی تثبیت‌شده را توصیف می‌کند (چیزویک، قطعهٔ 84). کریستیز شست‌وشوی شیمیایی، رنگ‌باختگی شدید، لکه‌ها و کوچک‌شدن ابعاد را کاستی‌هایی می‌داند که اغلب برگشت‌پذیر نیستند (راهنمای مجموعه‌داری کریستیز).

افزون بر این، حراج‌خانه‌ها برای فرش‌های با خاستگاه ایرانی به محدودیت‌های واردات اشاره می‌کنند. بونامز در مورد یک قم ابریشمی به تحریم ایالات متحده بر فرش‌های با خاستگاه ایرانی از 6 اوت 2018 اشاره می‌کند (بونامز). دوروتئوم از ممنوعیت واردات به ایالات متحده و کانادا یاد می‌کند (دوروتئوم). بدین‌سان دادهٔ خاستگاه پیامدهای حقوقی نیز دارد.

فهرست کوتاه

  • تار، پود و پرز را جداگانه بنگرید؛ ریشه‌ها تنها دربارهٔ تار چیزی می‌گویند.
  • درخشش دلیل نیست، زیرا الیاف جایگزین دقیقاً برای ایجاد آن به کار می‌روند.
  • آزمون سوزاندن تنها روی سر نخی بسیار کوچک و نامحسوس و تنها به‌عنوان نشانه‌ای نخستین.
  • در صورت ارزش بالا یا تردید، تشخیص میکروسکوپی الیاف به دست یک کارشناس.
  • تراکم و سن را دوباره حساب کنید و با مقادیر کاتالوگ‌ها مقایسه کنید.
  • توصیف کتبی ماده، بنیاد و وضعیت را درخواست کنید.

موضوعات مرتبط

منابع